gideceksen

eğer bir gün gideceksen
rüzgarlarını da al git
körüklemesin içimdeki küllerini
ateşini söndürebileyim

bir gün gideceksen
yağmur bulutlarını bırak bana
bırak ki yağmurlarınla büyüsün
içindeki boşluğun
boşluğunda yok olabileyim

bir kurumuş gül bile
kalmasın çekmecemde
hatıra istemiyorum senden
bırak kendi içimde
hatıranı yaratabileyim

ölmem ardından merak etme
aklın bile kalmasın bende
söküp al kendini hayatımdan ki
seninle ilgili hayaller kurabileyim

eğer bir gün gideceksen
şimdi de gelme
yokluğunu kaldıracak yüreği
ben yalnızlığıma hapsettim

mustafa akyol