Aşkın güneş görmeyen
bir yüzünde sevdik biz
sessiz ama hoyrat bir karanlıktı
yaşadığımız her sevda
ne zamandır ilk kez
güneş vurdu odama
nemli aşklar devşirdik
buğulu gözlerimizden
ellerimizde
her daim bir titreme
sönen ışıklara bakarken
içimizde
sakin meşrepli bir korku
gelecek günlere dair
yaşanmamışken daha
ne zamandır ilk kez
güneş vurdu odama
hep hasıraltı edilmiş sevdalar
tamamen temizlenmemiş
ruhumuzdan
sevdaları yarım yaşamamız
işte bundan
bu yüzden ruhumuzun bir yanı
alışılmış bir karanlıkta
ne zamandır ilk kez
güneş vurdu odama
bu güneşin tadına
alışma korkusundan
tüm perdelerimi kapadım
belki doğru, belki yanlış ama
şunu düşün sevdiğim
ne zamandır ilk kez
güneş vurdu odama
mustafa akyol
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder