gece aslında kaç hece? - 4

Gece yolda yürürken uzayan gölgelerinizi hiç fark ettiniz mi? Gündüzün yok ettiği o gölgeniz geceleri nasıl da canlanır. Geçmişiniz gibi tıpkı...

Kah sizi takip eden, kah önünüze geçen gölgeniz, geçmişiniz gibidir. Hayatımız yaşadıklarımızla bir bütün ne yazık ki .. Geçmişimiz, biz bunu kabul etmesek de geleceğimizi belirleyen önemli bir etkendir. Gece olunca, ya bizi takip ederler ya da önümüze geçer gölgemiz misali ..

Işık nereden vuruyorsa ters istikamette uzar gölgelerimiz. Işıklar çevremizi sarmışsa birçok gölgemiz olur bir anda belli belirsiz .. Gecenin hayata gündüzden daha yakın olduğunu anlamak gerek. Hayatımıza ışık tutan ne varsa geçmişimiz bizi kalkan olarak kullanır ona karşı. Işığımız çoğalırsa gölgelerimiz geçmişimiz gibi karmaşıklaşır, yolunu şaşırır ..

Bir hüzün belirir ufukta .. Parlament mavisi bir gökyüzünün altında, hele de yağmur yağıyorsa... Gecenin vicdansızlığına kanaat getirirsiniz kendi içinizde.

Sorgulamalarımız, yargılamaya dönüşür sanki, vakit gece yarısını geçince .. Yaptıklarımızdan ve yapmadıklarımızdan duyduğumuz pişmanlıklar bastırır, yüreğimize kara çalınır geceden bir tutam .. Ellerimizin arasından kayıp giden sevgililerin toplu gösterimi, cız'layan bir yüreğe yerleşir. Bir festival havası vardır acılara dair .. Gözlerimiz küs işareti yapmıştır uykuya ..

Gölgelerimiz gibi kara bir geçmişimiz varsa eğer, gece bile pembe kalıyorsa gözümüzde, o vakit kendimize ağır gelmeye başlarız. Uyuşmuş bedenimize inat ardı arkası kesilmeyen o film şeridi birbirini tamamlayarak geçer beynimizden. Çıkarımlar yaparız bugünümüze geçmişimizden. Bir türlü bulamadığımız çıkış yolunu geçtiğimiz kapılarda ararız. Ne büyük yanlıştır bu değil mi? "Yanlışlar yapmadan doğruları bulamayız." Böyle öğrendik biz hayatı... Doğrularımızı bile yanlış yapar olduk.

Düşüncede doğru, uygulamada yanlış bir teoremdir hayat... Kabullenmenin en acı ve en acımasız halidir. Gece gibi hayatı dinleyecek ve dillendirecek biz zaman diliminde anlamlarımız anlamsızlaştıkça çöküntümüz göz altlarımızda belirir.

Gün ışıyıp da normal sandığımız hayatımıza dönene kadar zengin bir evin kölesi gibi sevmeye çalışırız yaşadığımız geceyi.

Aldat kendini dostum. Her zaman yaptığın gibi!

mustafa akyol